bushfire, drought, cyclone

[:en]Should the great debate on climate change continue indefinitely?[:eo]Ĉu la granda debato pri klimat-ŝanĝo devas daŭri senfine?[:]

[:en]

There is no shortage of people who declare that climate change is real and if we do not act quickly and decisively, the world is headed for an irreversible disaster. On the other hand, it is not hard to find those who oppose this view, either skeptically (claiming that the evidence is inconclusive) or categorically (claiming that there is no evidence at all). Interestingly, those on both sides say they can find “experts” who support them. So what should we believe and, more importantly, what should we do?

Many people argue with statistics on the number of scientific papers on both sides. Of course, the qualifications and reputation of each scientist who presents evidence – and draws conclusions from that evidence – are extremely important in deciding how much attention he or she deserves. But even those are hard to determine. Usually one mainly considers their fame (eg David Suzuki or Tim Flannery). Furthermore, one’s opinion is often largely decided before any evidence or argument is examined, based on broader political and ideological beliefs.

So, is the solution for all of us to take university courses in climatology and not decide until we attain at least a doctoral level and are able to examine and understand the evidence by ourselves? Or, should we use basic critical reasoning skills, and any information and insights now available to us?

We must first describe the issue clearly and precisely. The question is not “Is the Earth’s climate really changing?” but “Does human activity make a noticeable and negative impact on the Earth’s climate?” If the climate were actually changing but it was just part of a great natural cycle, although it would be unfortunate, it wouldn’t be necessary to change our behavior with regard to carbon emissions.

Pascal’s wager

Blaise Pascal, an 18th-century French philosopher, made an interesting contribution to the philosophical debate at that time about the existence of God. He looked, not the proofs, but at the consequences of believing, or not believing. Pascal presented four possibilities, based on whether or not God exists and whether or not one believes in God: If God existed but one did not believe, one would be punished with eternal damnation. If God existed and one did believe, one would be rewarded with eternal life in heaven. If one were to believe in “God” but no such being actually existed, one’s piety would be “wasted”, but on the other hand, there would be neither reward nor damnation after death. Finally, if one were an atheist and it turned out that one was right (ie, there is no God), one would simply have lived for oneself and death would be final, as expected.

So, along the same lines, let’s suppose that the truth of climate change could not be decided. This gives us the following four possibilities:

Action A. If human activity causes climate change B. If human activity doesn’t cause climate change
1. Do nothing • Global disaster • No change
2. Do something
(reduce CO2 emissions, etc.)
• (Hopefully) disaster averted, or reduced • Pollution reduced
• Some unnecessary spending
• Some unnecessary fear

Incidentally, one big problem with Pascal’s original wager is that saying, “I now believe in God,” is not the same as a true belief in God. (One would assume that God would know the difference between the two!) However, no similar problem exists if the same general principle is applied to the issue of climate change.

So, even if one assumed that climatologists were more or less equally divided in their views, even if one assumed that the evidence were truly inconclusive (not just normal, scientific uncertainty), then the relative consequences would be massively unequal. The two negatives, indicated in cells A1 and B2 above, are: catastrophic on the one hand, and merely uncomfortable and inconvenient on the other. In my opinion, the choice is clear.

(Note: This is based on a post in my abandoned, but still live, blog, Some thoughts about…, from 2009. However, I believe it is as relevant as ever. Probably more so.)[:eo]

Ne mankas homoj, kiuj deklaras, ke klimat-ŝanĝo estas reala kaj, se ni ne agos rapide kaj decide, la mondo iros al nekontraŭigebla katastrofo. Aliflanke, ne estas malfacile trovi tiujn, kiuj kontraŭas tiun vidpunkton, ĉu skeptike (asertante, ke la pruvoj estas nekonkludeblaj) aŭ certe (asertante, ke tute ne ekzistas pruvoj). Interese, tiuj de ambaŭ flankoj diras, ke ili povas trovi “spertulojn”, kiuj subtenas ilin. Do, kion ni devus kredi kaj, pli grave, kion ni devus fari?

Multaj homoj argumentas per statistikoj pri la nombro da sciencaj artikoloj ambaŭflankaj. Kompreneble la kvalifikoj kaj reputacio de ĉiu sciencisto, kiu prezentas pruvojn – kaj eltiras konkludojn el tiuj pruvoj – estas gravegaj por decidi kiom da atento li aŭ ŝi indas. Sed eĉ tiujn estas malfacilaj determini. Kutime oni ĉefe konsideras ties famon (ekz-e David Suzuki aŭ Tim Flannery). Plue, onia opinio estas ofte plejparte decidita antaŭ ol oni ekzamenos pruvojn aŭ argumentojn, bazite sur ĝeneralaj politikaj kaj ideologiaj kredoj.

Do, ĉu la solvo estas, ke ni ĉiuj faru universitatajn kursojn en klimatologio kaj ne decidu ĝis ni atingos almenaŭ doktoran nivelon kaj povos ekzameni kaj kompreni la pruvojn per ni mem? Aŭ, ĉu ni uzu bazan kritikan rezonadon, kaj iajn ajn informojn kaj komprenojn nun disponeblajn al ni?

Ni devas unue priskribi la aferon klare kaj precize. La demando ne estas “Ĉu la tera klimato vere ŝanĝiĝas?” sed “Ĉu homa agado faras rimarkeblan kaj negativan efikon sur la tera klimato?” Se la klimato fakte ŝanĝiĝus, sed ĝi estus parto da granda natura ciklo, tiuokaze, kvankam estus bedaŭrinde, ne necesus ŝanĝi nian konduton rilate al karbon-eligado.

La veto de Pascal

Blaise Pascal, franca filozofo de la 18-a jarcento, faris interesan kontribuon al la tiutempa filozofia debato pri la ekzisto de Dio. Li rigardis, ne la pruvojn, sed la konsekvencojn de kredi, aŭ ne kredi. Pascal prezentis kvar eblecojn, bazite sur ĉu aŭ ne Dio ekzistus kaj ĉu aŭ ne oni kredus je Dio: Se Dio ekzistus sed oni ne kredus, oni estus punata per eterna damniĝo. Se Dio ekzistus kaj oni ja kredus, oni estus rekompencata per eterna vivo en la ĉielo. Se oni kredus je “Dio” sed neniu tia estulo fakte ekzistus, onia pieco estus “malŝparita”, tamen aliflanke, ekzistus nek rekompenco nek damno post morto. Fine, se oni estus ateisto kaj oni pravus (t.e., ne ekzistas Dio), oni simple vivus por oni mem kaj morto estus fina, kiel oni atendis.

Do, simile, ni supozu, ke oni ne povus decidi la veron pri klimat-ŝanĝo. Tio donas al ni la jenajn kvar eblecojn:

Ago A. Se homa agado kaŭzas klimat-ŝanĝon B. Se homa agado NE kaŭzas klimat-ŝanĝon
1. Faru nenion • Tutmonda katastrofo • Neniu ŝanĝo
2. Fari ion
(redukti CO2-eligadon, ktp)
• (Espereble) katastrofo evitata, aŭ malgrandigata • Poluaĵo malgrandigata
• Iom da nenecesa elspezo
• Iom da nenecesa timo

Parenteze, unu granda problemo pri la origina veto de Pascal estas, ke diri, “Mi nun kredas je Dio,” ne estas same kiel reala kredo je Dio.(Oni supozas, ke Dio konus la diferencon inter la du!) Tamen, neniu simila problemo ekzistas se oni aplikas la saman ĝeneralan principon al la afero de klimat-ŝango.

Do, eĉ se oni supozus, ke klimatologoj estus pli-malpli egale dividitaj laŭ siaj opinioj, eĉ se oni supozus, ke la pruvoj estus vere nekonkludeblaj (ne nur la normala, scienca necerteco), tiuokaze la relativaj konsekvencoj estus ege neegalaj. La du negativoj, indikitaj en la ĉeloj A1 kaj B2 supre, estas: katastrofa unuflanke, kaj nur malkomforta kaj maloportuna aliflanke. Laŭ mi, la elekto estas klara.

(Notu: Tio baziĝas sur angla-lingva afiŝo en mia forlasita, tamen ankoraŭ aktuala blogo, Some thoughts about…, de 2009. Tamen, mi kredas, ke ĝi estas tiel trafa kiel iam ajn. Verŝajne pli.)[:]

Posted in Environment, Uncategorized and tagged , , , , , .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *