Having fun with art

Ankaŭ en Esperanto

(Notes for parents, and teachers, who want to help their children appreciate art)

Let’s have some fun with this semi-abstract painting, by John Olsen.

Semi-abstract painting of Sydney Harbour

John Olsen
Entrance to the seaport of desire 1964
© the artist 2009
Collection AGNSW

  • Imagine you are walking through the painting with bare feet. How does it feel?
  • Imagine the painting is a person. What is its favourite sport?
  • How would it escape from the Gallery?
  • What kind of animal would it be?
  • What would the forecast be for this painting?
  • What would this painting taste like if you could eat it?
  • What music would go well with this painting?
  • What kind of TV show would this be? (And do you think you’d watch it?)

Having fun with art has a serious side

Why play games with art, like asking what a painting would taste like, or how would it talk?

1. It’s fun, and our first aim is that our children will want to spend time with art.

2. It’s participatory. It’s no secret that experiences are more meaningful and memorable if they are active, rather than passive.

3. It helps make connections between the artwork and the viewer’s life. You might think that to really appreciate a work of art, one needs to study the historical context and learn about the life of the artist. But if someone looking at an artwork has a set of interests and concerns with nothing in common with these kinds of things, no connection will occur:

child looks at painting

If, on the other hand, we can discover some other ‘hooks’ in an artwork, the process of art appreciation can begin:

child looks at painting; connections happen

And, eventually (even if it takes months or years), the young viewer may grow some new interest ‘loops’ and connect with those more traditional art history ‘hooks’.

4. Imaginative games (particularly ones involving crossing the senses, such as ‘What music would go well with this artwork?’) are very good at bypassing our reticence to talk about feelings. Ask someone “How does this painting make you feel?” and you will probably get a half-hearted answer. If, however, you asked, “What food might this be?” and you got the answer, “Slimy octopus”, that would be a useful indication of a strong emotional reaction. The best path to someone’s feelings is often the indirect one. At the bottom of this page are some more suggestions for imaginative questions.

Don’t close the door too early

Two common questions that people ask children in front of artworks are: “Do you like this?” and “Which one is your favourite?” While it is good to encourage participation, making a value judgement too soon is like closing a door. Even if the answer is “Yes, I love it!”, it tends to stifle any further investigation or playfulness. Of course, sometimes it’s unavoidable, particularly when the initial response is negative: “Is this supposed to be art?” or “How much did the Gallery pay for this?!”. In this case, try to work with those initial reactions, to see if you can prise the door open a little longer. You (and/or your child) may still end up not liking the artwork but, believe it or not, it is possible to ‘dislike’ an artwork but still enjoy looking at it and thinking about it. Remember, artists are real people. It’s easy to be over-awed by an artwork and by the ‘genius’ of a great artist (or the obscurity of an avant-garde artist). We can forget that there was once a time when this artwork didn’t exist and that the artist had to make some decisions. Imaginatively re-enacting an artwork (thinking what might have been going through the artist’s mind and how the artwork might have been created) is a good way to connect with it. But be prepared for some surprises!

More imaginative questions

  • “This photograph is called ‘The parade’. Give it three new titles: one funny, one tragic, one strange.”
  • “Give a weather report for this landscape painting.”
  • “Imagine that this sculpture is going to escape tonight. How would it move? Would it klunk? Slither? Glide? Jog? Charge? …”

You can even use these kinds of questions at other kinds of museums. Eg:

Historic house

  • “How would this room change if [Amy Perry] were living here?”
  • “How would you change this room if you were living here?”

Zoo

  • “Match each of these animals with one of these celebrities…”
  • “What sport would each of these animals be best at?”

Transport museum

  • “How could you turn this bus into a submarine?”
  • “The nickname for this kind of tram was ‘toast-rack’. What would be a good nickname for this truck?”

Also in English

(Notoj por gepatroj, kaj instruistoj, kiuj deziras helpi siajn infanojn aprezi arton)

Ni havu amuzon kun ĉi tiun duon-abstrakta pentraĵo, de John Olsen.

Semi-abstract painting of Sydney Harbour

John Olsen
Eniro al la marhaveno de deziro 1964
© la artisto 2009
Kolekto AGNSW

  • Imagu vi iradas tra la pentraĵo kun nudaj piedoj. Kiel ĝi sentigas?
  • Imagu ke la pentraĵo estas homo. Kio estas lia aŭ ŝia plej ŝatata sporto?
  • Kiel ĝi eskapus el la Galerio?
  • Kia besto ĝi estus?
  • Kio estus la vetera antaŭvido por ĉi tiu pentraĵo?
  • Kiel ĉi tiu pentraĵo gustus se vi povus manĝi ĝin?
  • Kia muziko kongruus bone kun ĉi tiu pentraĵo?
  • Kia televidprogramo ĉi tio estus? (Kaj ĉu vi opinias, ke vi rigardus ĝin?)

Amuziĝi kun arto havas seriozan flankon

Kial ludi kun arto, ekzemple demandi kiel pentraĵo gustus, aŭ kiel ĝi parolus?

1. Estas amuze, kaj nia unua celo estas, ke niaj infanoj volas pasigi tempon kun arto.

2. Estas partoprene. Ne estas sekreto, ke spertoj estas pli signifa kaj memorinda se ili estas aktivaj, anstataŭ pasiva.

3. Helpas fari rilatojn inter la artaĵo kaj vivo de la spektanto. Vi povus pensi ke por vere aprezi artaĵon, oni devus studi la historian kuntekston kaj lerni pri la vivo de la artisto. Sed se iu, kiu rigardas artaĵon, havas aron da interesoj sen ion komunan kun tiaj aferoj, rilato ne okazos:

child looks at painting

Se, aliflanke, ni povas malkovri kelkajn aliajn ‘hokoj’ en artaĵo, la procezo de art-aprezo povas komenci:

child looks at painting; connections happen

Kaj, fine (eĉ se ĝi bezonus monatojn aŭ jarojn), la juna spektanto povas kreski novajn ‘interes-maŝojn’ kaj konekti kun tiuj pli tradiciaj art-historiaj ‘hokoj’.

4. Imagaj ludoj (aparte tiuj, kiuj transiras la sensojn, kiel “Kia muziko kongruus bone kun ĉi tiu artaĵo?”) tre bone ĉirkaŭiras nian silentemon paroli pri sentoj. Demandu al iu, “Kiel ĉi tiu pentraĵo vin sentigas?” kaj vi probable akiros dubkvalitan respondon. Se, tamen, vi demandus, “Kia manĝo ĉi tio eblas esti?” kaj vi ricevus la respondon, “Ŝlima polpo”, kiu estus utila indiko de forta emocia reago. La plej bona vojo al ies sentoj estas ofte la nerekta. Je la malsupro de ĉi tiu paĝo estas kelkaj pluaj sugestoj por imagaj demandoj.

Ne fermu la pordon tro frue

Du oftaj demandoj, kiuj oni demandas de infanoj apud artaĵoj estas: “Ĉu vi ŝatas tion?” Kaj “Kiu estas via plej ŝatata?” Kvankam estas bone kuraĝigi partoprenon, fari valoro-juĝon tro frue estas kvazaŭ fermanti pordon. Eĉ se la respondo estas “Jes, mi amas ĝin!”, ĝi povas sufoki pluan esploron aŭ ludemecon. Kompreneble, iam ĝi estas neevitebla, precipe kiam la komenca respondo estas negativa: “Ĉu oni diras ke ĉi tiu estas arto?” Aŭ “Kiom la Galerio pagis por tio?!”. En tiu kazo, provu kunlabori kun tiuj komencaj reagoj, por vidi, ĉu vi povas malfermadi la pordon iom pli longe. Vi (kaj/aŭ via infano) eble ankoraŭ ne fine ŝatus la artaĵon sed, kredu aŭ ne, estas eble ‘malŝati’ artaĵon sed samtempe ĝue rigardi ĝin kaj pensi pri ĝi. Memoru ke artistoj estas realaj homoj. Estas facile tro impresiĝas pri artaĵo kaj pri la ‘genio’ de grava artisto (aŭ pri la malklaremo de avangarda artisto). Ni povas forgesi ke iam estis tempo, kiam ĉi tiu artaĵo ne ekzistas kaj kiam la artisto devis fari iujn decidojn. Image re-krei artaĵon (pensi pri tio, kio eble estis en la menso de la artisto kaj kiel la artaĵo eble estis kreita) estas bona maniero por konekti kun ĝi. Sed estu preta por surprizoj!

Pluaj imagaj demandoj

  • “Ĉi tiu foto nomiĝas ‘La defilado’. Donu al ĝi tri novajn titolojn: unu amuzan, unu tragikan, unu strangan.”
  • “Donu veter-raporton por ĉi tiu pejzaĝa pentraĵo.”
  • “Imagu ke ĉi tiu skulptaĵo eskapos ĉi-nokte. Kiel ĝi movus? Ĉu skue? Serpente? Glite? Kure? Ŝarĝe? …”

Oni eĉ povas uzi tiajn demandojn en aliaj specoj de muzeoj. Ekz:

Historia domo

  • “Kiel ĉi tiu ĉambro ŝanĝiĝus se [Amy Perry] loĝus ĉi tie?”
  • “Kiel vi ŝanĝus ĉi tiun ĉambron, se vi loĝus ĉi tie?”

Zoologia parko

  • “Kongruigi ĉiun el ĉi tiuj bestoj kun unu el ĉi tiuj famuloj.”
  • “En kiu sporto ĉiu el ĉi tiuj bestoj elstarus?”

Transporta muzeo

  • “Kiel vi konvertus ĉi tiun buson en submarŝipo?”
  • “La kromnomo por ĉi tia tramo estis ‘toastorako’. Kio estus bona kromnomo por ĉi tiu kamiono?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *